Street Party 2018... NOT!

(Version française suit)
(English version follows)

Ένα, δυο, τρία… έντεκα, παρ’ολίγον δώδεκα. Φέτος θα κλείναμε τα 12. Δώδεκα χρόνια RadioActive party. Φέτος λοιπόν θα μπαίναμε στην προεφηβεία έχοντας προ πολλού ξεπεράσει βρεφικές ασθένειες και προβλήματα της παιδικής ηλικίας: μέτριος ήχος, πάγος που λιώνει γρήγορα, μπύρες που εξαντλούνταν στο δεύτερο track… Και κάπως έτσι ΔΕΝ φτάσαμε στον φετινό Αύγουστο και νιώθω ότι οφείλω μια εξήγηση στους φίλους που περνάνε από το Στενό του Αρτεμώνα και ρωτάνε πότε θα γίνει το party, στους αμέτρητους φίλους που στέλνουν emails και μηνύματα, γράφουν στα social media τι ώρα θα παίξει το Galvanize των Chemical Brothers μα πάνω απ’όλα χρωστάω στον εαυτό μου έναν mini απολογισμό.
Το street party του σταθμού ξεκίνησε από την αγάπη μου για την μουσική και συνεχίστηκε γιατί ήθελα και θέλω ο κόσμος να περνάει καλά, να χορεύει ξέγνοιαστα και να έχει μόνο στο μυαλό του την επόμενη χορευτική φιγούρα και απ’ότι φαίνεται το κατάφερα, αφού ο κόσμος γεμίζει ή πιο σωστά γέμιζε μέχρι και πέρσι όλον τον Αρτεμώνα. Και πάμε τώρα στα δύσκολα… Για να στηθεί αυτό το party χρειάζεται κόπος, χέρια και πάνω απ’όλα υποστήριξη ηθική. Στην δική μου περίπτωση δυστυχώς έλειψαν διαχρονικά και τα τρία.
Το party όλα τα χρόνια τρέχει από μένα: από την αφίσα του party και την εύρεση χορηγών για τα δωρεάν για τους φίλους ποτά, μέχρι το στήσιμο των ηχείων και το καθάρισμα του οικισμού αργά ως το ξημέρωμα. Και όλα αυτά χωρίς το παραμικρό προσωπικό όφελος, όλα αυτά γιατί όπως λέει και το motto του σταθμού “because music matters”. Επειδή όμως κάποια στιγμή συνειδητοποιείς πόσο πιο εύκολα θα ήταν όλα αν είχες λίγο παραπάνω βοήθεια, αν είχες δυο ανθρώπους να σηκώσουν το κυριολεκτικό και μεταφορικό βάρος του party, αποφάσισα φέτος να πατήσω ένα pause, με την ελπίδα την επόμενη χρονιά να βρω ευήκοα ώτα, ανοιχτά μυαλά και ανθρώπους από κάθε αρχή του νησιού που θα επιδοκιμάσουν ασμένως ένα event που φέρνει κόσμο και χαμόγελα και στα 74 τετραγωνικά του χιλιόμετρα.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς και ελπίζω τον επόμενο Αύγουστο να συναντηθούμε χορευτικά στις πλάκες στο Στενό του Αρτεμώνα.
Ριρής
_________________________________________________

(Version française)

Un, deux, trois… onze, quasi une douzaine. Cette année on allait célébrer nos 12 ans. 12 ans du Radioactive party. Cette année donc on allait entrer à l’âge pré-pubère: ayant résolu tous les problèmes et maladies infantiles à savoir mauvais son, glace fondante dans les bacs des bières, alcool épuisé dès la deuxième chanson… Et alors on N’ARRIVE PAS au Radioactive party 2018 et je crois que je dois une explication aux amis qui passent de ma maison à Artemonas et veulent savoir quand est-ce que le party aura lieu et aux amis sur les médias sociaux qui demandent quelle heure je vais jouer le Galvanize de Chemical Brothers mais je crois surtout que c’est le moment d’établir un petit bilan.
Le street party de Radioactive FM a commencé par amour à la musique et a continué pendant ces années parce que je voulais que le monde passe une belle soirée, sans soucis ; une soirée pendante laquelle on n’allait penser qu’à la prochaine figure de danse. Et il paraît que j’ai réussi si l’on considère le monde qui remplit ou plutôt remplissait jusqu’à l’année dernière le village d’Artemonas. Et passons maintenant aux choses sérieuses… Afin d’organiser un tel party il nous faut de la main d’œuvre, du boulot et surtout un véritable soutien moral. En ce qui me concerne, ces trois ingrédients manquent toujours et je m’explique.
Pendant ces onze dernières années le party est un effort 100% personnel : de l’affiche et le recrutement des sponsors pour l’alcool gratuit pour les amis de cette fête jusqu’à l’installation des haut-parleurs et le nettoyage du village. Et tout ça parce que comme la devise de la station dit ‘because music matters’. Mais à un certain moment j’ai réalisé à quel point tout allait être beaucoup plus facile si j’avais deux, trois personnes prêtes à aider et assumer la charge -au sens propre et figuré- de cette organisation et j’ai ainsi décidé de faire une petite pause dans l’espoir que l’année prochaine je vais enfin trouver des personnes et décideurs locales à l’écoute et à l’esprit ouvert qui vont accueillir chaleureusement et de bonne grâce un évènement qui fait les visiteurs des 74 km2 de l’ île sourire.

Merci du fond du cœur et j’espère que l’année prochaine on va se revoir dans la ‘piste dansante’ d’Artemonas.

Riris
_________________________________________________

(English Version)

One two three… Eleven, almost made it to twelve. This year we would celebrate our twelve years anniversary. Twelve RadioActive party years actually. This year we would have been well in our teens, leaving behind all “infant diseases”: mediocre sound, fast-melting ice, beer shortage… Somehow, we DIDN’T get to this year’s August party and I feel that I owe an explanation to the people that cross the Artemon cobbled street and ask me when is the party due, also to the people posting in social media, sending emails, messages, but above all I owe it to myself.
The RadioActive street parties started from my love and passion for music and they went on since I wanted people to have some serious fun, dance and make them “bother” about their next dance move and it seems that I managed to do that, considering that people fill or rather filled till last year the whole village of Artemon!
And now let’s get down to some serious business… In order to make all this happen you need to put effort, get some helping hands and above all moral support. In my case throughout the years I got none of the above.
All these years the party was a one man -Riris- show: from the party’s poster and getting sponsors so everyone could enjoy a free drink, to the lifting, setting, connecting and sound-checking of loudspeakers and last but not least cleaning Artemon till early in the morning. And all of the above, without any kind of profit or gain, just “because music matters” as the RadioActive’s motto goes.
But sometimes, there comes a moment that you realize how much easier everything would have been if you had a little outside help, if you had a few people to assist you with the literal and metaphorical “heavy” weight of such an event and this is the reason why this year I decided to click “pause”, hoping I will be able to identify open ears and minds as well as people from the local authorities willing to truly embrace an event that brings people and smile happy in all Sifnos’ 74 square kilometers.
A heartfelt thanks goes to all Radioactive party animals, hope we shall meet again in August 2019 at the Artemon “dance floor”. 

Riris